Εδώ σε θέλω ψυχούλα μου! Να αντέξεις! Πάρε το φόβο αγκαλιά, κάνε...

Εδώ σε θέλω ψυχούλα μου! Να αντέξεις! Πάρε το φόβο αγκαλιά, κάνε τον αδελφό σου, μαζί σου, μέχρι να μην αντέχετε ο ένας τον άλλον.

0 2758
Εδώ σε θέλω ψυχούλα μου!

Δευτέρα ήταν, το θυμάμαι καλά, 16 Ιουνίου.

Ήμασταν στη Φιλιώ στην καντίνα. Μεσημέρι και πηγαίναμε θάλασσα. Φορούσαμε μαγιό και είπαμε να σταματήσουμε να φάμε κάτι και βουρ για μπάνιο!

Στο μεταξύ εγώ περίμενα τα αποτελέσματα της κυτταρολογικής μου. Ένα μπαλάκι στο δεξί στήθος, το έπιασε ο σύντροφος μου όταν ξαπλώναμε. Τι να πω… ποτέ δεν έχω κάνει μαστογραφία και τώρα έκανα! Μου είπε ο γιατρός πως θα κάνω και μαγνητική, έκανα,  συνιστάται και κυτταρολογική εξέταση λέει!

Ουφ…. εγώ για μπάνιο θέλω να πάω!

Μόλις έχω πάρει το φαγητό μου κτυπάει το τηλέφωνο. Το σηκώνω:

– Που είσαι βγήκαν τα αποτελέσματα

– Πες μου! Μεγάλο κορίτσι είμαι… Σ’ ακούω!

– Τελικά είναι καρκίνος …και μάλιστα πολύ επιθετικός. Πρέπει να μιλήσουμε.

– Καλά, δώσε μου λίγη ώρα να το πω στο αδελφάκι μου, είναι μαζί μου. Θα έρθω αύριο το πρωί στο ιατρείο να τα πούμε.

Έχασα το κόσμο! Χίλια πράγματα σκέφτηκα σε κλάσματα δευτερόλεπτου. Τι θα της πω;;;; Πως θα τη κάνω να φανεί δυνατή να το αντιμετωπίσει με πίστη και δύναμη;;;

Δε ξέρω πως θα το πω και στους γονείς μου… καλά ο μπαμπάς, η μαμά όμως, κλαίει με το παραμικρό, φοβάται, δε είναι και τόσο δυνατή, τα χάνει εύκολα!

Τέλος πάντων, είναι δεδομένη κατάσταση και δεν αλλάζει.

Όσο κοιμήθηκα εγώ εκείνο το βραδύ, τόσο κοιμήθηκε και το αδελφάκι μου.

Σενάρια με το μυαλό! Άσε, δε θες να ξέρεις…..

Ξημέρωσε, επιτέλους! Καμία φόρα ο χρόνος κολλά, θαρρείς πως επίτηδες το κάνει, έτσι για να σε παιδεύει.

Πάμε στη γιατρό να τα πούμε από κοντά. Ένα βήμα μπροστά δυο πίσω, και εγώ και το αδελφάκι μου. Πως γίνεται μερικές φορές, νιώθεις τον δικό σου φόβο να βγαίνει από το κορμί σου και να τυλίγει έναν άλλον άνθρωπο, και κει είναι που δεν χρειάζεται να πεις τίποτα μα τίποτα τα ίδια σκέφτεται σαν εσένα, σαν να ναι εσύ!!!!

– Κακός και επιθετικός!!!!

– Πότε να χειρουργηθώ;;;;

– Χθες!!!!

Κι έρχεσαι και χάνεσαι σε ένα πηγάδι φόβων, αμφιβολιών με πολύ κακό γνώμονα το άγνωστο.

Τώρα;;; Εδώ σε θέλω ψυχούλα μου! Να αντέξεις! Πάρε το φόβο αγκαλιά, κάνε τον αδελφό σου, μαζί σου μέχρι ο ένας από τους δυο να μην αντέχει τον άλλον.

– Καλά ρε είσαι χαζή;;; Έχουμε τον Χριστόφορο! Τι φοβάσαι θα κάνουμε ότι μας πει αυτός!

Άτσαλα το έλεγε, θαρρείς πως το πίστευε

– Ναι!!! Ο Χριστόφορος, είχε χειρουργήσει τη μαμά με καρκίνο θυρεοειδούς! Πήγε καλά! Τι χαζή είμαι, το ξέχασα!

Τηλεφωνώ στο γιατρό:

– Άντε βρε, μην φοβάσαι! Εγώ είμαι εδώ! 24-6-2014 επιστρέφω Ελλάδα. Στο γραφείο μου στις 10 το πρωί στις 25 του μήνα, και μην φοβάσαι είμαστε μαζί! Δεν είσαι μόνη σου, θα το αντιμετωπίσουμε! Άντε!!!

Ότι πήρα κουράγιο, πήρα. Ησύχασα αλλά το βασικό ήταν πως κι εκείνη ηρέμησε και γαλήνεψε αρκετά. Ε, να σου λέει ο γιατρός πως δεν κινδυνεύεις και πως θα το αντιμετωπίσει μαζί σου, δεν είναι και λίγο!

Τώρα πάμε για δεύτερο ντέρμπι: οι γονείς! Πώς το λες;;;

Πήραμε το μικρό, πήγαμε Θάσο να τους βρούμε, έπρεπε.

Είχε μια απίστευτη μέρα, λιακάδα! Το καράβι, οι γλαροί, ένιωθα τόσο φοβισμένη αλλά και τόσο ευτυχισμένη: ο μικρός, το νόημα της ζωής, η ίδια η ζωή! Εκείνη με τα ματάκια της να ουρλιάζει.

– Φτάσαμε!!! Θάσος! Παππού!!!! Γιαγιά!!!!

Να έβλεπες τι αγκαλιές κάνανε!!! 5 μέρες δεν τον είδαν! Κι  εμείς τους επιθυμήσαμε.

– Σαρδέλα θα φάμε στο κάρβουνο! Εδώ, πουθενά αλλού!

Ο μπαμπάς, καλοφαγάς, σταμπάρισε ένα ταβερνάκι τρέλα. Φάγαμε, ήπιαμε.

– Μην ανησυχείς μαμά, μιλήσαμε με τον Χριστόφορο! Θα με δει και όλα θα πάνε καλά!

Μην ανησυχείς! Άντε πες στη μάνα να μην ανησυχεί αυτό μου είπε…

Γυρίσαμε, παρέα με τις σκέψεις του ο καθένας: φόβοι, σενάρια, χίλιες σκέψεις.

25-6-2014

Σωτήρης, Νίκη, Στέλιος, Λένα.

Πρωί πρωί για Διαβαλκανικό. Εξετάσεις στο χέρι και φύγαμε. Έναν καφέ θα τον πιούμε στο δρόμο. Άθλιος ήταν… χωρίς καϊμάκι.

Τι να πω…

Φτάσαμε, δεν άλλαξε καθόλου το μέρος, τελικά κάποια πράγματα μένουν ίδια.

Ο Χριστόφορος αδυνάτισε! Ήθελε από τότε να χάσει κιλά. Αγκαλιές, αγάπη,  ναι αγάπη το ένιωσα, δεν είναι μόνο γιατρός, είναι και άνθρωπος. Να ναι καλά, οπού και να ναι!

– Κοίτα κορίτσι μου, είναι κακό. Θα το βγάλουμε, αλλά πρέπει μετά να κάνεις χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες. Όλα θα πάνε καλά! Μην φοβάσαι!

Είναι πολύ καμιά φορά αυτό που ακούνε τα αυτιά και πρέπει να κατανοήσει η ψύχη…

Αγκαλιά της, έκλαψα, την παρακάλεσα να φανεί δυνατή:

– Φοβάμαι, θα τα καταφέρουμε;

– Μην κλαις, βοήθα με, κι εγώ φοβάμαι όπως εσύ! Γλυκιά αγαπημένη μου αδελφή, σε χρειάζομαι και με χρειάζεσαι. Δε σ’ αφήνω, δε μ’ αφήνεις! ΜΑΖΙ!

Ρωτάω τον Χριστόφορο:

– Πότε να χειρουργηθώ;;;;

– Όταν είσαι έτοιμη! Αλλά μην τα αφήσουμε, έχουμε Τέταρτη 25-6. Τη Δευτέρα 7-7 πρωί νηστική στις 8. Οκ;;;

– Εντάξει.

– Αντί να κανείς το σπινθηρογράφημα στη Ξάνθη καν’το τώρα εδώ, όχι τίποτε άλλο, να μην ψάχνεσαι.

Κατεβαίνω κάτω για σπινθηρογράφημα.

Ένα μόνιτορ τελικά σου κόβει την ανάσα!

– Ελένη καθαρό βγήκε! Μπράβο κορίτσι μου! Καλά τα νέα!

Για μεταστάσεις φοβόταν. Εντελώς προληπτικά λέει. Καλά, σε πίστεψα….

Επιστροφή στη Ξάνθη!

Κοίτα, όταν δεν σου ‘ρχεται το χειρότερο νοιώθεις ευγνωμοσύνη μ’ αυτό που έχεις!!! Μην το ξεχάσεις ποτέ όμως!!!

Όλα κανονικά! Να μην ξεχάσω, έχω χειρουργείο τη Δευτέρα!

Και ήρθε η Δευτέρα!!! 7-7-2014

6 το πρωί, σηκώθηκα, ήπια μόνο νερό! Νηστική, λέει.

Ουφ!! Ούτε καφέ, ούτε καμιά τυροπιτούλα!!! Τέλος πάντων…

Φτάσαμε! Εξετάσεις ,προεγχειρηντικός έλεγχος, κτλ.

Πήγαμε στο δωμάτιο μου! Ουααου !!! Στην αρχή με έβαλαν με μια γιαγιούλα. Το αδελφάκι μου όμως μου άλλαξε δωμάτιο!

– Καλέ, πως θα ησυχάσεις με τούτη εδώ! Είσαι τρελή μόνη σου πιο καλά!! Άντε να κοιμηθώ κι εγώ και να ‘μαστε σούπερ μόνες μας!!

– Ε καλά! Έχεις δίκιο, αν μπορούμε να αλλάξουμε, καν’το!

Αλλάξαμε δωμάτιο. Γαλάζιο, ήταν, το αγαπημένο μου χρώμα! Από χαρτί όμως ότι θα φορούσα βρακί χαχαχααα!!! Τεράστιο!!!! Στολή χειρουργείου λέει!

Καλά ότι πείτε!!! Μarie Claire, τεύχος 17!!!! χαχααχα!!!

Άλλαξα και περίμενα. Ένα φοβόμουν μόνο, τη νάρκωση. Δε ξέρω γιατί, αλήθεια νόμιζα πως θα ξυπνήσω ,λέει ,στη διάρκεια της επέμβασης. (Σπίλπεργκ!!!!) Πώς μου κόλλησε αυτό στο μυαλό!!!!

Ένας κοντούλης με σπασμένη προφορά και ένας γεματούλης Έλληνας, δυο αναισθησιολόγοι ήρθαν,  γνωριστήκαμε και μου είπαν πως όλα θα πάνε καλά, να μην ανησυχώ καθόλου.

Περιμέναμε καμιά ωρίτσα. Δε μου έδωσαν κάτι πιο μπροστά να χαλαρώσω, αυτά τα καλά που βλέπεις τα πάντα με άλλο μάτι. Χαχαχαχα!

Τέλος πάντων ,ήρθαν να με πάρουν. Μπουρου μπουρου, με έπιασε μια πάρλα στη διαδρομή, το είχα πάντα αυτό, όταν φοβάμαι μιλώ λίιιιγο παραπάνω!!

Χειρουργεία….-1.  Υπόγειο, το αδελφάκι μου μέχρι ενός σημείου μας ακολούθησε, τα ματάκια της καρφώθηκαν στο κενό. Μόνο να την αγκαλιάσω ήθελα εκείνη τη στιγμή.

– Μην φοβάσαι, χαζούλα…. Σ’ αγαπώ…. Δε σ ‘αφήνω! Έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε μαζί!!!! Μάκια αδερφάκι, θα τα πούμε σε λίγο.

– Από πού είσαι;;;

– Από Ξάνθη.

-Πόσο χρονών;;;

– 44.

Ο δεξιά από μένα, αναισθησιολόγος, όλο ρωτούσε…

Γυρνάω στον αριστερό μου και του λέω:

– Φοβάμαι λίγο τη νάρκωση

– Ποια νάρκωση;;; Μου λέει: την πήρες ήδη..άντε γεια!!

Κατέβασα γενικό!!!

Πόσες σφαλιάρες έφαγα από τον Χριστόφορο δε ξέρω.

– Άντε κορίτσι μου… ξύπνα!

Πω ρε παιδάκι μου! Να μην δουν έναν άνθρωπο να κοιμάται!!! Αμέσως να τον ξυπνήσουν!!!

Λέει το αδελφάκι μου πως είχα το βλέμμα της αγελάδας. Νάνι νάνι, το μωρό μας νάνι!

1 ώρα και 20 λεπτά χειρουργείο. Μπήκα 12 και βγήκα 1 και 20.

– Όλα καλά πήγαν κορίτσι μου! Σ αγαπώ! Είδες χαζούλα που τζάμπα φοβόσουν, αφού είπαμε, μαζί θα παντρέψουμε τον Μπιζού μας!!!!

– Καφέεεεε!!!!

– Που πας καλή μου;;;; Ερώτηση της νοσοκόμας στις 9 το βραδύ.

– Ένα καφεδάκι, έσκασα!!!

– Καλά δεν ζαλίζεσαι;;;;;

– Όχι! καφέ θέλω για να μην αρχίσω να ζαλίζομαι!! χαχαχαχ!!!!

Έναν ελληνικό, ρε συ πως τον απολαμβάνεις κάποιες στιγμές!!!!!!

Νάνι νάνι, ήσυχη νύχτα. Μόνο το αδελφάκι μου ταλαιπωρήθηκε λίγο. Καλή η κρεβατοπολυθρόνα, αλλά άμα είσαι Νίκη … δε βολεύεσαι πουθενά!!!! (Έλα, σε πειράζω ψυχή μου!!!!)

Ριγέ στράπλες μακρύ φουστανάκι, κολoνίτσα, κραγιονάκι και άντε να την κάνουμε…. 8 το πρωί. Δε μας χωράει ο τόπος!!

– Πώς είσαι;;;;

– Εγώ;;; Πολύ καλά! Εσύ;;;; χαχαχα!!! Να φύγω Χριστόφορε, τζάμπα χώρο σας πιάνω εδώ.

– Καλά κορίτσι μου, προς το μεσημέρι όμως, ναι;

– Μέχρι τότε ρε αδελφάκι άντε πάνω κάτω βόλτες. Σ’ αγαπάω!!!!

– Κοίτα Λενάκι, ήταν πολύ κακό. Αφαίρεσα ένα τέταρτο του μαστού. Δε σου έκανα ολική μαστεκτομή γιατί είμαι σίγουρος πως έτσι έπρεπε! Πάμε στο 2ο στάδιο. Θα μιλήσεις με τον ογκολόγο, θα κάνουμε χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες. Σιγά σιγά… μη φοβάσαι, θα τα πας περίφημα!!

Άμα σου πω πως στο χειρουργείο δεν ήμουν μόνη μου, θα με πιστέψεις;;;;

Από την ώρα που βγήκα και συνήλθα το ένιωθα! Στη δεξιά μου πλευρά, δεν μ’ άφησε λεπτό μόνη μου, μέχρι και τώρα που σου λέω αυτά που έζησα, ένιωθα και νιώθω την παρουσία του…. το χάδι του…. την ευλογιά του…..

– Σ’ ευχαριστώ Κύριε… Ελέησον με, Κύριε…

Εμμανουηλίδης Χρήστος, ογκολόγος, τι να πεις… έτσι τα λένε όλοι, τσεκουράτα!!

– 8 θα κάνουμε, κάθε 15 ημέρες. Η πρώτη στις 15! Σε λίγες μέρες, να κλείσουν οι τομές.

Μετά την χημειοθεραπεία θα πάμε Χαλκιδική! Να χαλαρώσουμε και λίγο.

1η χημο…15-7-2014

Μου παίρνουν αίμα, αυτό θα γίνεται κάθε φορά. Ένα ελαφρύ χεράκι, το Μαράκι.

Πολυθρόνα, ξεκινάμε…

– Θεέ μου σε Σένα αφήνομαι ….ελέησον με …

Γύρω μου άνθρωποι, Εσένα μόνο βλέπω…. Εσένα μόνο φωνάζω… Μην μ ‘αφήσει η Χάρη σου!

Από τις 9.30 το πρωί τελειώσαμε στις 3 το απόγευμα. Η χημο κρατάει 2.30 ώρες.

Να βγουν τα αποτελέσματα για το αίμα, να τα δει ο γιατρός. Έχω και την κουκούλα ….με πάγο στο κεφάλι, θα κρατήσω το 80 % των μαλλιών μου, τώρα πια είναι κοντά….

Ξύπνησα ένα πρωί και τα έκοψα μόνη μου! Κάποιος πρέπει να κάνει και την σκατοδουλειά…. καλούτσικη είμαι καλέ!!!

Εγώ ήθελα να τα ξυρίσω αλλά …δεν είμαι μόνη μου….

Πάμε Χαλκιδική!!!! Καφέ στη Στράτα!!! Απογευματάκι, πολύ νερό να πίνω!!!! 3 λίτρα την ημέρα.

Ξημερώνει της Αγιά Μαρίνας, 16-7-2014. Μια κούπα καφέ και στη θάλασσα. 6 το πρωί, γαλήνη ευγνωμοσύνη τα κατάφερα μαζί Σου…με την Θεία Χάρη Σου…

Σ’ ευχαριστώ Κύριε, ελέησον με!

Καμάρες λέει, ζαλάδες λέει, μπούρδες τίποτα δεν είχα, το αντίθετο απίστευτη διάθεση και ενέργεια!!!!

Κάθε 3 μέρες με κρύο νερό το κεφάλι μου, όχι λακ όχι τζελ τίποτα και μόνο με παιδικό σαμπουάν, οκ!!!

Κάνω ενέσεις για τα λευκά μου, στην κοιλιά. Η μαμά μου τις κάνει, αχ μανούλα όταν είσαι αγουροξυπνημένη με πεθαίνεις!!!!!

Τα φάρμακα που παίρνω είναι φωτοφοβικά, δεν πρέπει να ‘μαι στον ήλιο!

Τώρα καλοκαίρι και να αποφύγω τον ήλιο, λίγο μανίκι.

Μαζί με μένα στερήθηκε και το αδελφάκι μου την θάλασσα φέτος!

Λίγο τσίπουρο μ’ αφήνει ο γιατρός, ε..!!! Δεν πέθανα κιόλας!!!!

Η Έλενα είναι φοβερός άνθρωπος!  Αυτές τις κουκούλες της πάει και έρχεται όλη μέρα. Το χαμόγελο της, ό,τι χαζό και να την ρωτήσω πάντα μου χαμογελάει. Σ’ ευχαριστώ για όλα Έλενα!!!!

2η χημο 30-7-2014

Η κα Δέσποινα με την αδελφή της, από Βέροια!

Απίστευτη γυναίκα, χαμογελάει και σου το μεταδίδει ρε παιδί μου!!! Δεν φαντάζεσαι τι ανθρώπους μπορείς να γνωρίσεις στη ζωή σου τελικά!

Εγώ… άσε μ’ εμένα! Τζάμπα πίνω, τίποτα δεν με πιάνει!! Χαααααχχα!!!

Έτσι πήγε και η 3 χημο μου, πάρα πολύ καλά!

Στην 4 είχα μόνο λίγες αναγούλες λόγω κούρασης. Είχαμε το Εμπορικό Φεστιβάλ, εντάξει, πρέπει να δουλεύουμε κιόλας!!!!

Απίστευτα τα παιδιά αυτά τελικά!!! Αντώνης, Μάρθα, Τζιμούλα, Δέσποινα, Παυλίτο, πόση δύναμη σου δίνουν άνθρωποι που σε κοιτούν με αγάπη και πίστη! Ναι!!! Έχω για μια φόρα στη ζωή μου κι εγώ αληθινούς φίλους!!!

Σ’ ευχαριστώ Κύριε, Ελέησον με…

Τεντωθήκαμε στο Φεστιβάλ, όμως πήγε πολύ καλά!!!

5η χημο 22-9-2019

Άλλαξα σχήμα.  Επιτέλους! Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε, με Σένα Κύριε πλάι μου δεν με τρομάζει τίποτα!

Σ’ ευχαριστώ Κύριε, Ελέησον με…

Αμάν μην ξαναπάρω την μαμά μαζί μου, είναι πολύ για κείνη, την λατρεύω αλλά δε μπορώ να την έχω εκεί. Αυτός ο φόβος που βλέπω στα ματιά της, ανησυχώ για κείνη δεν με καταλαβαίνει.

Μην φοβάσαι για μένα μαμά, δεν είμαι μόνη μου σ αυτό. Έχω κοντά μου Αυτόν που μ ευλόγησε να το περάσω.

6η χημο 6-10-2014

Μου το είπε πολλές φορές ο γιατρός μου, πρόσεχε μην αρρωστήσεις κατά την διάρκεια των χημο! Ναι γιατρέ μου αλλά όσο και να προσέχω, έγινε…

Καλά έχεις πολύ δυνατό οργανισμό, παρόλο που γριπώθηκα και με πυρετό οι εξετάσεις μου οκ!

7η χημο 21-10-2014

Όλα καλά! Μέχρι τις 28 του μήνα, άρχισα να έχω καμάρες, ζαλίζομαι, θέλω να κοιμάμαι. Ζορίζομαι να πω την αλήθεια.

Βλέπω τα ματάκια της να με κοιτούν.

– θ ‘αντέξω. Μην φοβάσαι, έχε μου εμπιστοσύνη, όλα θα περάσουν, σ’ αγαπάω αδελφάκι μου!!!!

Ο Κύριος μου μην μ’ εγκαταλείψει και όλα θα τα παλέψω!!!!!!

14 με 15 μέρες μετά την χημο υποχωρούν οι παρενέργειες και τα μαλλιά σταματούν να πέφτουν.  Πάντως μην μου πει κανείς πως είναι προετοιμασμένος για κάποια πράγματα. Άλλο να σου λένε και να σου περιγράφουν μια κατάσταση, και άλλο να την ζεις.

Καθόταν η ψύχη μου στο μπάνιο όταν λουζόμουν, καρφωμένα τα ματάκια της να δει ποσά μαλλιά πέφτουν.

Δε ξέρω ακόμα και τώρα, ποιας από τις δυο η βουβή κραυγή ήταν πιο δυνατή, η δική μου ή μήπως η δική της.

8η χημο 4-11-2014

Δεν μας χωράει ο τόπος, τελευταία χημο!!!!

Όλα τα παιδιά στο ογκολογικό μου δώσανε ευχές: να είσαι καλά πάντα Ελένη!

Δυο μέρες μετά άρχισαν να τσούζουν οι πατούσες μου. Την τέταρτη μέρα δε μπορούσα να πατήσω πια, κάηκε το δέρμα από τα φάρμακα. Πονάω ….ξυράφια ….το ξέρω πως είναι η τελευταία παρενέργεια, πρέπει να δείξω δύναμη, θα περάσει.

Σ’ ευχαριστώ Κύριε, Ελέησον με…

Τον έχει μουρλάνει τον γιατρό, κάθε μέρα τηλέφωνο. Γιατρέ η αδελφή μου αυτό, γιατρέ η αδελφή μου εκείνο.

– Μην φοβάσαι ψύχη μου, το ξέρω πονάς θα περάσει. Κοίτα με είμαι καλά! Δε κλαίω από πόνο, από χαρά κλαίω

– Στις 25 που θα ξαναπάω θα είμαι οκ!!! Στο υπόσχομαι θα δεις, σ’ αγαπάω μην φοβάσαι.

Τελείωσα με τις χημο αλλά έχει και άλλο έργο κάθε 21 μέρες για έναν χρόνο θα παίρνω ένα φάρμακο κάτι σαν προστασία μάλλον, αυτό είναι το ένα.

Δεύτερον, θα κάνω 20 ακτινοβολίες, κάθε μέρα για 7 λεπτά.

Τρίτον, θα κόψουμε την περίοδο και θα προκαλέσουμε πρόωρη εμμηνόπαυση, είναι επικίνδυνο να έχω περίοδο στην περίπτωση μου.

Αυτά τα άσχημα, λέμε τώρα άσχημα γιατί άκου τώρα και τα θετικά!

Πρώτον, αφού θα πηγαίνω κάθε 21 μέρες Διαβαλκανικό, θα έχω ευκαιρίες και για να κάνω δουλειά στην Θεσσαλονίκη!!!! Σωστή χαχαχα!

Δεύτερον, δεν θα χρειαστεί να ψάχνομαι για σερβιέτες ξανά! Τέρμα ο πόνος της περιόδου!!! Δεν θα κοιτάξω ποτέ μα ποτέ ξανά ημερολόγιο για περίοδο για να πάω διακοπές το καλοκαίρι και θα μπορώ να κάνω κάθε μέρα μπάνιο στην θάλασσα!!!!

Καλά τι έχω κάνει για να είμαι τόσο τυχερή χαχαχαχαχα!!!!

Συνεχίζεται…

Είμαι η Ελένη Χοτζούδη. Αντέχω.. Μη φοβάστε!!!

Κανένα σχόλιο

Απαντήστε

Απαντήστε στην ερώτηση * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.